Το σεξ per σεξ είναι «κακό» πράγμα; – ή: Ένα πιάνο, σεξ και αγάπη

Η Σημείωση του Δεκεμβρίου 2018 (στο fb)

Ο υπαρξιστής – φιλόσοφος Rollo May,

σημείωνε πως το να μοιραζόμαστε μόνο το σώμα μας, είναι συχνά για να παρακάμπτουμε την ευθύνη της εμπειρίας του να δημιουργούμε ευρύτερη σχέση στην οποία μοιραζόμαστε φόβους, ελπίδες, όνειρα κλπ.

Όντως, ο Rollo May, κριτικάροντας τη «σεξουαλική επανάσταση» του ’60, είπε ότι το «ελεύθερο σεξ» αντικατέστησε την «ελεύθερη αγάπη» και ότι η συγκίνηση διαχωρίστηκε από τον λόγο παραμερίζοντας την ανάγκη να σχετιζόμαστε ολόκληροι με έναν άλλον άνθρωπο και όχι μόνο σεξουαλικά. Συμφωνώ απολύτως.

ΩΣΤΟΣΟ,

όταν ο σεξουαλικός πόθος ΔΕΝ είναι για να αποφύγουμε την ολόκληρη σχέση με τον Άλλον, αλλά μια συνειδητή επιλογή, με σεβασμό του Άλλου και αμοιβαιότητα στο πρίσμα με το οποίο βλέπουν τη σεξουαλική συνάντηση ΚΑΙ οι δύο άνθρωποι, τότε, σαφώς και μπορούμε κατ’ επιλογή και με προσωπική ευθύνη να μοιραζόμαστε ΜΟΝΟ το σώμα μας, και όλο αυτο να είναι απολαυστικό και πανέμορφο.

Αλλιώς, πέφτουμε στο άλλο άκρο, να θεωρούμε με μία «νεο-ανθρωπιστική» ηθική,

«ανώτερη-καλύτερη» την πλήρη σχέση και «κατώτερη-ανάξια» την αμοιβαία συναίνεση για σκέτο νέτο καθαρό και όμορφο σεξ. Ενώ, στην πραγματικότητα, πρόκειται για διαφορετικές διαδικασίες, στις οποίες το «αγαπώ» είναι μεν ως στάση συνθετότερο από το «ποθώ» αλλά κανείς δεν λέει πως είναι «αντικειμενικά» και «αξιωματικά» ηθικά «ανώτερο».

Τέλος, αντί επιλόγου,

παραπέμπω σε ένα μικρό κείμενό μου, από το βιβλίο μου
«Σημειώσεις για σένα» [25 μικρά κείμενα και εικόνες για τον έρωτα, τον σεξουαλικό πόθο, την αγάπη και τη ζωή]


9. Ένα πιάνο, σεξ και αγάπη [από το «ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΕΝΑ]
Ένα πιάνο. Με πολλά όμορφα, γυαλιστερά,

άσπρα και μαύρα πλήκτρα. Το έργο του κάθε πλήκτρου είναι να παράγει μία μόνο νότα. Κανένα πλήκτρο δεν είναι φτιαγμένο για να κατανοεί ή να νοιάζεται για τη μουσική που παράγει ολόκληρο το πιάνο. Το μόνο που ξέρει το πλήκτρο να κάνει είναι, όταν το πατούν, να παραμένει ευαισθητοποιημένο στην πίεση του δαχτύλου επάνω του. Και, ανάλογα, να κινεί το σφυράκι που θα χτυπήσει μία συγκεκριμένη χορδή, για να γεννηθεί στον αέρα η εφήμερη νότα αυτής της χορδής. Αυτός είναι όλος κι όλος ο κόσμος του πλήκτρου.

Αντίθετα, η μουσική, που γεννά ολόκληρο το πιάνο,

είναι ένα αδιανόητα λεπτόπλοκο αμάλγαμα πολλών πραγμάτων. Και πάντα οφείλεται σε μία εξαιρετικά σύνθετη πρόθεση κάποιου μουσικού, η οποία ενώνει σαν κόκκινη κλωστή τους κόσμους πολλών ανεξάρτητων πλήκτρων σε έναν κοινό στόχο. Όμως, η μουσική αυτή υπάρχει σε μια μεγάλη κλίμακα, όπου περιπλέκονται ζητήματα δομής, ευαίσθητων ισορροπιών συνηχήσεων, ρυθμού, αισθητικής. Ο σκοπός της έχει να κάνει με το πώς θα συνδυαστούν όλα αυτά τα ζητήματα της μεγάλης κλίμακας, στην οποία υπάρχει.

Από αυτήν τη μεγάλη κλίμακα,

η μουσική που γεννά ένα πιάνο δεν μπορεί να δει την κατά πολύ μικρότερη κλίμακα της ζωής ενός μεμονωμένου πλήκτρου – όπως όταν βλέπω το χέρι μου να κινείται, δεν μπορώ να δω τι κάνουν σε επίπεδο αρθρώσεων τα νεύρα, οι τένοντες, οι μυϊκές δεσμίδες, τα αιμοφόρα αγγεία. Η μουσική δεν μπορεί (και δεν νοιάζεται) να περιγράψει τους επί μέρους λεπτομερείς μηχανισμούς με τους οποίους, οποιοδήποτε πλήκτρο, κάτω από το δυνατό ή τρυφερό άγγιγμα ενός δακτύλου, φτάνει να κινεί το σφυράκι που χτυπά κάποια χορδή.

Αντίστροφα, το πλήκτρο, για να βγάλει έναν ήχο,

δεν χρειάζεται να έχει κατά νου καμία απολύτως πρόθεση να παίξει σώνει και καλά καμία μουσική. Η μουσική δεν είναι σκοπός του πλήκτρου. Για την ακρίβεια, το πλήκτρο δεν ξέρει καν τι θα πει μουσική. Ο σκοπός του, όπως είπαμε, συνοψίζεται στο να παράγει, όσο πιο καλά μπορεί, μία στρογγυλή, όμορφη και γεμάτη νότα. Κοντολογίς, η ζωή του δεν έχει την ίδια γλώσσα και τα ίδια νοήματα με τη ζωή της μουσικής του πιάνου. Όμως η μουσική δεν είναι ηθικά “καλύτερη” ή “ανώτερη” από τον μεμονωμένο ήχο ενός πλήκτρου μόνο και μόνο επειδή είναι κάτι πολυπλοκότερο. Πρόκειται για δυο διαφορετικούς κόσμους. Ο καθένας με τον σκοπό και την ομορφιά του, χωρίς να χρειάζεται να εξηγούν αναγκαία ο ένας τον άλλον.

Ας ξαναδιαβαστούν παρακαλώ όλα αυτά, αντιστοιχώντας

τη νότα ενός πλήκτρου σε μια σχέση με κίνητρο και γνώρισμα κυρίως τον άγριο σεξουαλικό πόθο, και τη μουσική σε μια σχέση που πέρασε στην αγάπη. Ο πόθος για το κορμί του Άλλου, σε αναλογία με το πλήκτρο, δεν χρειάζεται απαραιτήτως να υπηρετεί κάποιον ανώτερο σκοπό για να παράγει στρογγυλές και όμορφες στιγμές. Η σύνθετη εμπειρία της αγάπης, σε αναλογία με τη μουσική, δεν μπορεί (και δεν νοιάζεται) να περιγράψει τους επί μέρους λεπτομερείς μηχανισμούς, μέσω των οποίων τα κορμιά μας, όταν σπαράζουν από πόθο, αντηχούν τη βοή ολόκληρου αυτού του κόσμου.


Εάν θέλετε μία 2μηνη περίπου σύντομη ενημέρωση

σχετικά με αυτά που κάνω (video-κείμενα, ομιλίες-ομάδες, βιβλία, “Διαμέρισμα 5”, Πολύτεχνο, Playback θέατρο, εργαστήρια, συμπράξεις – συνεργασίες), παρακαλώ σημειώστε το e-mail σας σ’ αυτήν τη φόρμα. Δεν είναι απαραίτητο το όνομα.

http://eepurl.com/dBRg81


 

Εγγραφή στο Newsletter

You can change your mind at any time by clicking the unsubscribe link in the footer of any email you receive from us, or by contacting us at petrosthu@gmail.com. We will treat your information with respect. For more information about our privacy practices please visit our website. By clicking below, you agree that we may process your information in accordance with these terms.

We use Mailchimp as our marketing platform. By clicking below to subscribe, you acknowledge that your information will be transferred to Mailchimp for processing. Learn more about Mailchimp's privacy practices here: https://mailchimp.com/legal/

 Newsletter Permissions * :