el web-page contents will be updating till January 2019
el web-page contents will be updating till January 2019

Limbo – η ατέλειωτη αναμονή του εσωτερικού παιδιού στα υπόγεια της παιδικής μας εποχής

Οι εντός Σκιάς όψεις μας

(οι αρχαιότερες εκ των οποίων συγκροτούν το εσωτερικό μας παιδί), είναι σαν κάτι οντότητες που βλέπουμε στα θρίλερ και κατοικούν στους μύθους και τις παραδόσεις όλων των λαών, με διάφορα ονόματα. Οντότητες που παραμένουν παγιδευμένες ανάμεσα στη δική μας και κάποια άλλη διάσταση, αιώνια μετέωρες σε κάποια Ηλύσια Πεδία, σε έναν άυλο τόπο της λησμονιάς, σε κάποιο αιώνιο ουράνιο προαύλιο (Limbo), σε μια ατελείωτη αναμονή, μην μπορώντας ούτε να υλοποιηθούν στον κόσμο μας ούτε και να αναχωρήσουν για κάποια άλλη διάσταση.

Σε τέτοιες ιστορίες, αυτές οι οντότητες περιμένουν κάποια λύτρωση χωρίς να ξέρουν από τι, από ποιον και πώς. Πλανιούνται σε κάποιους τόπους που φορτίστηκαν με την ενέργεια έντονων και μεγάλων γεγονότων (στοιχειωμένα σπίτια, δάση, περιοχές εγκλημάτων, βίας ή κάποιας μαζικής σφαγής). Δηλώνουν έμμεσα την ύπαρξή τους σ’ εμάς σείοντας κάποια αντικείμενα, αναβοσβήνοντας τα φώτα, ανοιγοκλείνοντας πόρτες, ενίοτε καταστρέφοντας τυφλά, ακριβώς γιατί κάτι γυρεύουν, κάτι προσμένουν.

 

Θεωρώ ότι θα μπορούσαμε να αντιστοιχίσουμε

τις όψεις του εαυτού μας που κλείνονται στη Σκιά, με αυτού του είδους τις οντότητες.

Υπάρχουν πολλές ιστορίες γοτθικού τρόμου (στην περίοδο του μεσαίωνα – μια εποχή αιμομιξιών, αλκοολισμού και πολλών καταστάσεων που ευνοούσαν τις μεταλλάξεις), στις οποίες, κυρίως αριστοκρατικές οικογένειες φυλάκιζαν παιδιά – τέρατα σε σοφίτες και υπόγεια (όχι ότι στην εποχή μας το φαινόμενο εξαφανίστηκε…).

Σε πολλές ιστορίες τα παιδιά αυτά βρίσκουν τρόπους και δραπετεύουν τη νύχτα. Και κυκλοφορούν κάνοντας διάφορα εγκλήματα – ανάλογα με ό,τι κάνει η “κακιά” Σκιά όταν ξεχαστούμε και αφήσουμε να εκδηλωθούν όψεις μας που σπιλώνουν ό,τι εμείς οι ίδιοι επιθυμούμε να δείχνουμε στους άλλους ότι είμαστε.

Τα μεταλλαγμένα αυτά παιδιά, στη λογοτεχνία τρόμου και στα διάφορα θρίλερ, ζουν περιορισμένα στις σοφίτες και στα υπόγεια, βγαίνουν τα βράδια και καταστρέφουν, σκοτώνουν – το ίδιο όπως τα στοιχειά των σπιτιών και οι δαίμονες.

 

Μάλιστα, όσο περισσότερο διχαζόμαστε

ανάμεσα στις “όμορφες – φανερές” και “άσχημες – κρυμμένες” όψεις μας, τόσο αυτή η σχάση αποβαίνει καταστροφική.

Αυτή η διαδικασία διαχωρισμού καταδεικνύεται θαυμάσια στο μυθιστόρημα του Oscar Wilde (2000) “Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι”, όπως και στο “Δόκτωρ Τζέκυλ και Κύριος Χάιντ” του Robert Louis Stevenson (2003).

Η φαντασία των σκηνοθετών και συγγραφέων στην απόδοση του τρόμου μας για ό,τι υπάρχει σε μια μεγάλη και ακίνητη Σκιά, είναι κυριολεκτικά αστείρευτη: παιδιά ή κούκλες και παιχνίδια που μεταμορφώνονται σε ψυχωσικούς δολοφόνους, πάρτι γενεθλίων με σκελετούς ντυμένους γιορτινά κλπ.

 

Κι εμείς;

Ερμηνεύουμε συχνά τις απελπισμένες φωνές αυτών των παιδιών ως βρυχηθμούς τεράτων και τα κλείνουμε σε βαθύτερα μπουντρούμια.

Ή, όποτε αναγκαζόμαστε να τα βγάλουμε για λίγο έξω ώστε να πάψουν οι φωνές τους, τα μακιγιάρουμε παραμορφώνοντάς τα εμείς οι ίδιοι σαν ψεύτικες κούκλες, σε μια απόπειρα να σκεπάσουμε την ασχήμια που βλέπουν επάνω τους τα δικά μας μάτια, καθώς στεκόμαστε στην περιχαρακωμένη και αμυνόμενη συνειδητή μας περιοχή.

Οι “φωνές” των εντός Σκιάς όψεών μας, όντως είναι κάποιες φορές καταστροφικές όταν καθορίζουν την πορεία μας. Όμως είναι σαν παιδιά που κανείς δεν τους δίδαξε τη ζωή – άλλωστε, στην άγνοιά τους προστίθεται και ο τυφλός θυμός που γεννά η άδικη (για τα ίδια) παραδοξότητα των όσων βιώνουν στην απομόνωση.

 

Το τέρας που έφτιαξε ο Φρανκενστάιν,

ο Κουασιμόδος, πολλά άγαρμπα, αλλά καλοκάγαθα γιγαντιαία ρομπότ σε αμέτρητα διηγήματα επιστημονικής φαντασίας, είναι μόνον ελάχιστα από τα σύμβολα ενσαρκώσεων των Σκιωδών μας όψεων.

Ο φόβος που κάποτε νιώσαμε απέναντι στο περιβάλλον, η άρνηση, η απόρριψη, ήταν οι λόγοι για τους οποίους κάποτε αποξενώσαμε αυτά τα “παιδιά – όψεις” μας…

Εμείς προχωρήσαμε. Εμείς, αλλάξαμε· αλλά γι’ αυτές τις όψεις μας ο χρόνος σταμάτησε, πάγωσε και μαζί του έμειναν ακίνητα (αλλά πάντα ζωντανά σε μια βουβή κραυγή) τα συναισθήματα που τις χαρακτήριζαν.

 

σύντομο ΒΙΝΤΕΟ σε 1ο πρόσωπο για το βιβλίο


«ΣΚΙΑ: ο σιωπηλός σύντροφος στο ταξίδι της ζωής μας»

[316 σελίδες]  [14,2 X 20,2 cm] – link to info on the book

2η έκδοση, ISBN 978-618-83861-0-5

[σε 200 αριθμημένα και υπογεγραμμένα αντίτυπα]
εκδόσεις ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΝΤΥΠΟΥ, 2018

1η έκδοση, ISBN 978-618-5321-14-7
εκδόσεις ΡΩΜΗ, 2018

____

Η 2η ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΙΘΕΤΑΙ

[ταχυδρομικώς, οπουδήποτε, χωρίς έξοδα αποστολής]

 

***στα βιβλιοπωλεία, συνήθως κατόπιν παραγγελίας

***ύστερα από επικοινωνία μαζί μου

Διαλέττη 17, 54621 Θεσσαλονίκη +30-2310-262872 +30-6977-210469

petrosthu@gmail.com

fb: Petros Theodorou (προσωπικό προφίλ)

fb: Petros Theodorou – WORKS (επαγγελματική σελίδα)

Εγγραφή στο Newsletter

You can change your mind at any time by clicking the unsubscribe link in the footer of any email you receive from us, or by contacting us at petrosthu@gmail.com. We will treat your information with respect. For more information about our privacy practices please visit our website. By clicking below, you agree that we may process your information in accordance with these terms.

We use Mailchimp as our marketing platform. By clicking below to subscribe, you acknowledge that your information will be transferred to Mailchimp for processing. Learn more about Mailchimp's privacy practices here: https://mailchimp.com/legal/

 Newsletter Permissions * :
We are using cookies to give you the best experience. You can find out more about which cookies we are using or switch them off in privacy settings.
AcceptPrivacy Settings

GDPR

  • Get a Cookie

Get a Cookie

This site is using cookies in order for you to have the best experience.