23. Ελεγεία της μοναξιάς

Βγήκε από τη γκαλερί και στάθηκε σκεφτικός. Γνωρίζει ελάχιστα από εικαστικά. Βρέθηκε σ’ εκείνη την έκθεση, γιατί μια φίλη του γνώριζε κάπως τη ζωγράφο και του είχε ζητήσει να πάει, για να φαίνεται κόσμος στα εγκαίνια.
Η ζωγράφος ήταν μια συμπαθητική κυρία. Αρκετά μεγάλη, έμοιαζε να τα έχει χάσει από τη φασαρία. Σκόπευε να φύγει στο πεντάλεπτο, αλλά όπως τα μάτια του έπεσαν σε ένα-δυο έργα, καθηλώθηκε.

Δεν ήταν ακριβώς ότι του άρεσαν.

Ούτε μπορούσε να εκτιμήσει κάτι τεχνικό επάνω τους. Αλλά ήταν τα θέματα των έργων που τον αιχμαλώτισαν.
Θάλασσα, μεγάλοι σκουρόχρωμοι πέτρινοι όγκοι σε παραλίες ή φαράγγια, κορμοί, κομμένοι κορμοί, αφρίζοντα νερά χειμάρρων, σπηλιές, δυο-τρία ξεχασμένα πηγάδια, χαλασμένα δωμάτια ενός παλιού ξενοδοχείου στην εξοχή, γκρεμισμένοι τοίχοι, όλο κισσό και πεσμένα ξύλινα δοκάρια. Χρώματα κάπου μουντά και αλλού σαν έκρηξη φωτός.

Θα έλεγε κάποιος ότι από όλα τα έργα της έκθεσης ξεχυνόταν μια απόλυτη αίσθηση κενού.
Απουσίας του κάθε τι, λες και τα θέματα των έργων κάπως αποστάχτηκαν και, ενώ κρατούσαν σχήμα και δομή, απεικόνιζαν κάτι άδειο ή την ηχώ μιας απόλυτης απουσίας.
Τόσο βαθιάς και έντονης, που ξεπερνούσε τον ίδιο της τον εαυτό και τελικά έφτανε να υπογραμμίζει μία εν δυνάμει παρουσία. Θαρρείς και η ερημιά που απέπνεε κάθε έργο τόνιζε, με συγκλονιστική δύναμη, την πληρότητα του υπόλοιπου κόσμου.
Θαρρείς και η ροή κενού από όλα εκείνα τα έργα συμπλήρωνε, από την πίσω μεριά ενός καθρέφτη, τον πλούτο και τη μουσική του κόσμου, επιτρέποντάς του έτσι να γίνει ολόκληρος.

Ένιωσε να βουρκώνει γι’ αυτόν τον κόσμο – θαύμα, που αρκείται απλώς να υπάρχει στις ατέλειωτες εκδοχές του.

Έναν κόσμο άδειο και ταυτόχρονα γεμάτο από πράγματα κι ανθρώπους, των οποίων η παρουσία γινόταν αισθητή μέσω της απουσίας τους. Καθώς κοιτούσε τα έργα, αυτή η αύρα παρουσίας άρχισε να παίρνει κάποιο σχήμα μέσα του.
Όχι κάτι συγκεκριμένο, αλλά να, σαν η θάλασσα και οι χείμαρροι να έγιναν φιλόξενοι, οι σπηλιές αγκάλιαζαν, οι πέτρινοι όγκοι έδιναν σιγουριά και σταθερότητα, οι κομμένοι κορμοί έγιναν τρυφεροί, σαν πεσμένα φθινοπωρινά φύλλα, τα πηγάδια θύμιζαν τη ζωή που χάριζε το νερό τους, στους ερειπωμένους χώρους του γκρεμισμένου ξενοδοχείου ακουγόταν φωνές, γέλια, ποδοβολητά, παιχνίδια αόρατων προσώπων.

Σε λίγο, το άδειο με το πλήρες συνυπήρχαν ως μια αβάσταχτη ολότητα στο άχρονο που ο καθένας μας είναι εν δυνάμει ικανός να φιλοξενεί.

Μνήμη, παρόν, εδώ, το παρελθόν με τα περασμένα του, όλα τα «γεια σου», εκεί, τότε, όλα τα «φεύγεις κιόλας», τώρα, εσύ, αυτοί, η χαρά κάθε ερχομού και ο πόνος κάθε χωρισμού που είχε ζήσει, έμοιαζαν να χωρούν εύκολα στην καρδιά του, με δέος και σεβασμό για την απεραντοσύνη μέσα του και έξω του.
Ρούφηξε απολαυστικά τον βραδινό αέρα, έπιασε το τηλέφωνό του, άφησε τα δάχτυλά του να ζωγραφίσουν χαρούμενα έναν αριθμό. «Έλα, τι κάνεις; Θα έρθεις μια βόλτα; Όπου θέλεις. Ναι, μη σε νοιάζει. Μόλις τελειώσεις. Πάμε για ένα κρασί;»   


Εάν θέλετε μία 2μηνη περίπου σύντομη ενημέρωση

σχετικά με αυτά που κάνω (video-κείμενα, ομιλίες-ομάδες, βιβλία, “Διαμέρισμα 5”, Πολύτεχνο, Playback θέατρο, εργαστήρια, συμπράξεις – συνεργασίες), παρακαλώ σημειώστε το e-mail σας σ’ αυτήν τη φόρμα. Δεν είναι απαραίτητο το όνομα.

https://forms.gle/y9xvRNkvwWjyShwW9

__________

Η σελίδα μου στο PATREON:

https://www.patreon.com/ShareDots?fan_landing=true

 

Εγγραφή στο Newsletter

You can change your mind at any time by clicking the unsubscribe link in the footer of any email you receive from us, or by contacting us at . We will treat your information with respect. For more information about our privacy practices please visit our website. By clicking below, you agree that we may process your information in accordance with these terms.

We use Mailchimp as our marketing platform. By clicking below to subscribe, you acknowledge that your information will be transferred to Mailchimp for processing. Learn more about Mailchimp's privacy practices here: https://mailchimp.com/legal/

 Newsletter Permissions * :